Log in, alstublieft.
 

Letterboxing
Van cache tot geocache
GPS en Internet
De eerste geocachers
Geocaching op het Web
QualityCaching



Ervaren speurneus vindt schatkist


Cranmere Pool in Dartmoor anno nu


... met letterbox nr. 1


Een typische letterbox-stempel


Schets van een oorspronkelijke voedselcache; bron: University of North Dakota


Gevonden!


Een trappers-cache op poten


Navigeren met de satellieten van het Global Positioning System


David Ulmer vult zijn zwarte emmer


Een plaquette markeert de locatie van de eerste geocache in de bossen bij Portland, Oregon


De vulkaan St. Helens, locatie van geocaches 2 en 3


Voor mooie en bijzondere plekjes hoef je echter niet ver van huis


Sinds 14 juli 2006 is er ...


... een Europese database voor authentieke geocachers !


QualityCaching is wandelend navigeren ...


... naar mooie en bijzondere locaties ...


... waar een goedgevulde geocache met een volwaardig logboek is verborgen!

Van letterboxing tot QualityCaching




Letterboxing, geocaching, QualityCaching … drie vlaggen die in wezen dezelfde lading dekken. Geocaching en QualityCaching zijn moderne varianten van het aloude oriëntatiespel letterboxing.

Waar gaat het om? Iemand verstopt op een mooie of bijzondere plek een stevige waterdichte doos of kist met daarin een notitieboekje: het log- of stempelboek. Vervolgens publiceert hij of zij op internet aanwijzingen om de verborgen ‘schat’ te vinden. Anderen gaan op zoek en tekenen of stempelen het logboek als bewijs dat zij de container hebben gevonden. Het principe is eenvoudig, maar elke verstopte schat is een uitdaging. Een speurtocht kan uren en zelfs dagen duren, terwijl u op plekjes komt die soms slechts enkele kilometers van uw woonplaats zijn verwijderd en waarbij u zich afvraagt hoe het in vredesnaam mogelijk is dat u daar niet eerder bent geweest.

Letterboxing
Letterboxing begon in Engeland, in Dartmoor om precies te zijn, toen natuurgids James Perrott in 1854 een forse jampot plaatste bij Cranmere Pool, een voormalig meer. Tijdens rondleidingen gaf James aanwijzingen om de schat te vinden en maakte hij duidelijk wat de bedoeling was. Vinders van ‘Perrott's Pot’ konden er aan zichzelf geadresseerde briefkaarten in achterlaten, die door volgende vinders weer werden meegenomen en gepost. Zo konden schatzoekers aantonen dat zij de pot hadden gevonden en werden zij ook op de hoogte gehouden van vondsten van anderen.




Een briefkaart uit 1905, met de goed gemarkeerde locatie van de eerste letterbox.


Perrot's Pot werd bekend in kringen van wandelaars en natuurliefhebbers en trok steeds meer bezoekers. De pot werd vervangen door een metalen kistje en werd al spoedig de ‘letterbox’ (brievenbus) genoemd. Ook werden een logboek en een stempel toegevoegd. In het logboek konden bezoekers hun ervaringen kwijt. Het idee van James Perrot vond navolging en er werden steeds meer letterboxes in Dartmoor geplaatst. Schatzoekers gingen er ook persoonlijke logboeken op na houden om hun vondsten te noteren. Tevens ontwierpen zij eigen stempels met vaak prachtige wapens of logo’s. Bij het vinden van een letterbox werd het logboek van de box gestempeld en kreeg het eigen logboek het stempel van de box.

En zo gaat het anderhalve eeuw later nog steeds, al liggen er nu duizenden letterboxes verspreid over de hele wereld. Bij het zoeken naar letterboxes wordt van oudsher gebruik gemaakt van uiteenlopende oriëntatie- en navigatietechnieken. Routebeschrijvingen, cryptische aanwijzingen, puzzel- tochten, kaart en kompas. Halverwege de jaren negentig van de vorige eeuw werden, wederom in Dartmoor, de eerste letterboxes opgespoord met behulp van het Global Positioning System, kortweg GPS: het netwerk van satellieten dat de basis vormt van alle hedendaagse (auto)navigatiesystemen. In die tijd werden in Scandinavië ook de eerste trek- en speurtochten gehouden waarbij GPS ontvangers werden gebruikt om te navigeren in de wildernis en onderweg ‘caches’ op te sporen.

Van cache tot geocache
Caches zijn oorspronkelijk in de wildernis verborgen opslagplaatsen met voedsel, gereedschappen en ammunitie, waar pioniers en ontdekkings-reizigers tijdens hun tochten hun voorraden konden aanvullen. Naar goed gebruik ruilde je wat je nodig had tegen dat wat je kon missen, zodat de inhoud van de cache, de voorraad of ‘stash’ op peil bleef. Aan het begin van het derde millennium kreeg het begrip cache in korte tijd en in brede kring een nieuwe betekenis: die van geocache.

Een geocache is een letterbox, die behalve een logboek ook ruilspullen bevat. Sinds het jaar 2000 zijn over vrijwel de hele wereld honderdduizenden geocaches verborgen en tegenwoordig gaan hele gezinnen er in het weekend op uit om geocaches op te sporen en te loggen. Geocaching heeft zich in slechts enkele jaren ontwikkeld tot een populair tijdverdrijf voor avontuurlijk ingestelde mensen van alle nationaliteiten. Hoe is geocaching in relatief korte tijd zo populair geworden?

GPS en Internet
Aan de populariteit van geocaching liggen twee belangrijke technische ontwikkelingen ten grondslag: het GPS satellietnavigatiesysteem en het Internet. Het GPS-systeem werd in de jaren tachtig ontwikkeld door het Amerikaanse leger om geleide wapens zo nauwkeurig te kunnen besturen, dat ze bij wijze van spreken door het wc-raampje van de vijand naar binnen kunnen vliegen.

Halverwege de jaren negentig was het systeem volledig operationeel. In eerste instantie werden de stuursignalen met opzet minder nauwkeurig gemaakt, zodat alleen de Amerikanen en hun bondgenoten met speciale ontvangers er optimaal van konden profiteren. Natuurlijk was het slechts een kwestie van tijd voordat ook de ‘tegenpartij’ over dergelijke ontvangers beschikte. Ook werd het economisch belang van GPS steeds groter. Behalve het militaire apparaat gingen ook reddingswerkers, hulpverleners, vlieg- maatschappijen en transportbedrijven GPS gebruiken.

Aan het begin van de 21e eeuw wogen de strategische voordelen van de verminderde nauwkeurigheid van GPS niet langer op tegen de economische nadelen en op 1 mei 2000 maakte de toenmalige Amerikaanse president Clinton een einde aan de ‘selectieve beschikbaarheid’ van het navigatiesysteem. Sindsdien kan iedereen met behulp van een betrekkelijk eenvoudige GPS-ontvanger waar ook ter wereld tot op enkele meters nauwkeurig zijn of haar positie bepalen.

De eerste geocachers
In een discussiegroep op Internet, een ontmoetingsplaats van geïnteresseerden in satellietnavigatie, werd druk gespeculeerd over de nieuwe mogelijkheden van GPS, ook om het navigatiesysteem in spelvorm toe te passen. Op 3 mei 2000 verstopte de Amerikaan David Ulmer een zwarte plastic emmer met een logboek en ruilspullen in een bos bij zijn woonplaats in Portland, Oregon. Vervolgens publiceerde hij de coördinaten van zijn ‘stash’ in de nieuwsgroep voor satellietnavigatie op Internet: sci.geo.satellite-nav

'
Well, I did it, created the first stash hunt stash and here are the coordinates:

N 45 17.460
W122 24.800

Lots of goodies for the finders. Look for a black plastic bucket buried most of the way in the ground. Take some stuff, leave some stuff! Record it all in the log book. Have Fun!

Stash contians: Delorme Topo USA software, videos, books, food, money, and a slingshot!’


Binnen een dag werd de stash gevonden door Mike Teague, die het logboek tekende, het geld meenam en de stash aanvulde met sigaretten, een pen en een cassettebandje. Zo kreeg het aloude letterboxing een moderne variant, die door Dave Ulmer in eerste instantie ‘The Great American GPS Stash Hunt’ en daarna ’Global Positioning Stash Hunt (GPSH)’ werd gedoopt. Daarbij schreef Dave de profetische woorden:

'Make your own stash in a unique location, put in some stuff and a log book. Post the location on the Internet. Soon we will have thousands of stashes all over the world to go searching for. Have Fun!!

Dave...’

Op 7 mei plaatste Mike Teague stashes nr. 2 en 3 op even unieke als indrukwekkende locaties: de hellingen van de beruchte vulkaan Mount St. Helens. De dag erna publiceerde Mike zijn GPS Stash Hunt Homepage met een overzicht van de beschikbare stashes en algemene informatie over het nieuwe GPS-spel. De door David Ulmer voorgestelde naam stuitte echter op weerstand en op 30 mei stelde Matt Stum voor het spel ‘geocaching’ te noemen, verwijzend naar verborgen voorraadplaatsen (caches) verspreid over de hele Aarde (geos) en de letterboxing-traditie.

Geocaching op het Web
Sinds de meidagen van 2000 zijn er vele websites opgezet waar geocaches worden aangemeld, gepubliceerd en gelogd. Rond deze sites zijn bloeiende gemeenschappen van geocachers ontstaan, die GPS-speurtochten uitzetten en in logjes en forums ervaringen uitwisselen.
Verreweg de grootste database met geocaches wordt geëxploiteerd door het Amerikaanse bedrijf Groundspeak, dat geocaching-artikelen verkoopt. De site geocaching.com biedt uiteenlopende functies en faciliteiten om geocaching te bedrijven. In veel landen zijn, veelal onder auspiciën van Groundspeak, nationale websites opgezet, zoals geocaching.nl, die gebruik maken van de centrale database in Amerika. Ook het team van QualityCaching.com heeft jarenlang veel plezier beleefd aan duizenden avontuurlijke geocaches die zijn gepubliceerd via geocaching.com.

Maar de stijgende populariteit van geocaching heeft een keerzijde. GPS-toepassingen zijn gemeengoed geworden en geocaching kent een grote toeloop van belangstellenden die niet zozeer worden aangetrokken door het avontuurlijke karakter van deze buitensport als wel door het vermeende wedstrijd-element. Veel nieuwkomers zien geocaching vooral als een competitie, waarbij het er om gaat in korte tijd zo veel mogelijk caches te 'scoren'. Voor deze groep staat een geocache niet voor een mooie wandeling of een uitdagende zoektocht in de vrije natuur, maar slechts voor een puntje dat goed is voor de statistieken.

Onder het motto ‘een cache is een cache is een puntje’ worden massaal eenvoudige 'micro' caches verstopt op oninteressante maar gemakkelijk bereikbare plekken zoals tankstations en parkeerplaatsen langs de snelweg. 'Caches' zonder hart en ziel, zonder uitdaging of verhaal, meestal niet meer dan een pillenpotje of filmkokertje, die vaak in een opwelling worden geplaatst en niets toevoegen behalve dat snel verdiende puntje ....

Omwille van een vermeende competitie heeft zich inmiddels een ware strooi- en raapcultuur ontwikkeld. Opeens zijn essentiële spel-elementen die voor de oorspronkelijke geocachers de wezenlijke kenmerken van hun sport vormen, zoals het verhaal, de wandeling, interessante locaties, fantasievolle opdrachten en een boeiend reisverslag, voor een grote groep medespelers overbodig en slechts obstakels die het snel en simpel scoren van 'caches' in de weg staan. Dat snel en simpel scoren gebeurt bovendien vaak met de auto, wat afbreuk doet aan het natuur- en milieuvriendelijke karakter van geocaching.

Veel authentieke geocachers herkennen zich niet langer in de 'hit & run' cultuur, waarin inmiddels al meer 'snelle' caches, die weinig of niets om het lijf hebben, worden aangemeld dan caches waar werk van is gemaakt. Een cultuur die spelers lauwert die hun ‘dagrecord’ hebben verbeterd door vijftig of meer bermcaches achter elkaar te rapen. En elk dagrecord levert weer vijftig of meer identieke éénregelige logjes op die de moeite van het lezen niet waard zijn. Dit tot grote teleurstelling van de vele geocachers die aan het lezen van logjes net zoveel plezier beleven als aan het 'veldwerk'.

Uit onvrede hebben veel geocachers van het eerste uur hun GPS aan de wilgen gehangen. Anderen houden zich voortaan op de achtergrond en halen in stilte de krenten uit de pap. Ook het team van QualityCaching.com denkt wel eens met weemoed terug aan de tijd dat in de Benelux nog maar een handvol geocachers zocht naar een handvol geocaches.

Aanvankelijk was elke geocache een belevenis en als er om de zoveel weken een nieuwe op de kaart verscheen kon je de beschrijving afdrukken en zonder deze te lezen in de wagen stappen om naar het startpunt te rijden. Je was er immers zeker van dat de cache met zorg was gemaakt en dat de eigenaar zijn uiterste best had gedaan om jou een onvergetelijke ochtend of middag te bezorgen. Pas op de parkeerplaats las je de eerste aanwijzing op de cachepagina en nadat je tot je opluchting had geconstateerd dat de bekende collega-cachers uit het hele land nog niet waren gearriveerd, ging je met ferme tred op weg naar een goedgevulde kist en een maagdelijk logboek.

Soms wens je dat je de klok terug kon draaien. Opnieuw beginnen, met een schone lei en kaart, en zorgen dat geocaching een spel blijft van en voor geocachers. Maar dat is dagdromerij ... toch? Of ...

QualityCaching
Vergeleken met Amerika heeft Europa veel meer historie en veel minder ruimte. Ook gelden er andere regels en (kwaliteits)normen, hoewel de verschillen vaak subtiel zijn. QualityCaching.com is een onafhankelijke Europese database voor geocachers die het spel op oorspronkelijke wijze willen spelen, waarbij wandelen en natuurbeleving voorop staan en ervaringen worden gedeeld in lezenswaardige logjes op Internet. Een QualityCache staat voor een uitdaging en een te leveren prestatie; voor een avontuurlijke speur- en ontdekkingstocht in een lange Europese traditie, die begon in de moerassen van Dartmoor ...

Welkom bij QualityCaching.com!