Van letterboxing tot QualityCaching
Letterboxing, geocaching, QualityCaching … drie vlaggen die in wezen dezelfde
lading dekken. Geocaching en QualityCaching zijn moderne varianten van het aloude oriëntatiespel
letterboxing.
Waar gaat het om? Iemand verstopt op een bijzondere plek een waterdicht
doosje of kistje met daarin een notitieboekje: het log- of stempelboek. Vervolgens publiceert
de eigenaar van het doosje aanwijzingen om de verborgen ‘schat’ te vinden.
Anderen gaan op zoek en tekenen of stempelen het logboek als bewijs dat zij de container
hebben gevonden. Het principe is eenvoudig, maar elke verstopte schat vormt een uitdaging.
Een speurtocht kan uren en soms zelfs dagen duren, terwijl u op plekjes komt die soms slechts enkele kilometers van uw woonplaats zijn verwijderd en waarbij
u zich afvraagt hoe het in vredesnaam mogelijk is dat u daar niet
eerder bent geweest.
Letterboxing
Letterboxing begon in Engeland, in Dartmoor om precies te zijn, toen natuurgids
James Perrott in 1854 een forse jampot plaatste bij Cranmere Pool,
een voormalig meer. Tijdens rondleidingen gaf James aanwijzingen om de schat te vinden en maakte hij duidelijk wat de bedoeling was. Vinders van ‘Perrott's Pot’ konden er aan zichzelf geadresseerde
briefkaarten in achterlaten, die door volgende vinders weer werden meegenomen en
gepost. Zo konden schatzoekers aantonen dat zij de pot hadden gevonden en werden
zij ook op de hoogte gehouden van vondsten van anderen.
Een briefkaart uit 1905, met de goed gemarkeerde locatie van de eerste letterbox.
Perrot's Pot werd bekend in kringen van wandelaars en natuurliefhebbers en trok steeds
meer bezoekers. De pot werd vervangen door een metalen kistje en werd al spoedig
de ‘letterbox’ (brievenbus) genoemd. Ook werden een logboek en een stempel toegevoegd.
In het logboek konden bezoekers hun ervaringen kwijt. Het idee van James Perrot
vond navolging en er werden steeds meer letterboxes in Dartmoor geplaatst. Schatzoekers
gingen er ook persoonlijke logboeken op na houden om hun vondsten te noteren. Tevens
ontwierpen zij eigen stempels met vaak prachtige wapens of logo’s. Bij het vinden
van een letterbox werd het logboek van de box gestempeld en kreeg het eigen logboek
het stempel van de box.
En zo gaat het anderhalve eeuw later nog steeds, al liggen er nu duizenden letterboxes
verspreid over de hele wereld. Bij het zoeken naar letterboxes wordt van oudsher
gebruik gemaakt van uiteenlopende oriëntatie- en navigatietechnieken. Routebeschrijvingen, cryptische
aanwijzingen, puzzel- tochten, kaart en kompas. Halverwege de jaren negentig van de vorige eeuw werden,
wederom in Dartmoor, de eerste letterboxes opgespoord met behulp van het Global
Positioning System, kortweg GPS: het netwerk van satellieten dat de basis vormt
van alle hedendaagse (auto)navigatiesystemen. In die tijd werden in Scandinavië
ook de eerste trek- en speurtochten gehouden waarbij GPS ontvangers werden gebruikt
om te navigeren in de wildernis en onderweg ‘caches’ op te sporen.
Van cache tot geocache
Caches zijn oorspronkelijk in de wildernis verborgen opslagplaatsen met voedsel, gereedschappen
en ammunitie, waar pioniers en ontdekkings-reizigers
tijdens hun tochten hun voorraden
konden aanvullen. Naar goed gebruik ruilde je wat je nodig had tegen dat wat je
kon missen, zodat de inhoud van de cache, de voorraad of ‘stash’ op peil bleef.
Aan het begin van het derde millennium kreeg het begrip cache in korte tijd en in
brede kring een nieuwe betekenis: die van geocache.
Een geocache is een letterbox, die behalve een logboek ook ruilspullen bevat. Sinds
het jaar 2000 zijn over vrijwel de hele wereld honderdduizenden
geocaches verborgen en tegenwoordig gaan hele gezinnen er in het weekend op uit
om geocaches op te sporen en te loggen.
Geocaching heeft zich in slechts enkele
jaren ontwikkeld tot een populair tijdverdrijf voor
avontuurlijk ingestelde mensen van alle nationaliteiten.
Hoe is geocaching in relatief korte tijd zo populair geworden?
GPS en Internet
Aan de populariteit van geocaching liggen twee belangrijke technische ontwikkelingen
ten grondslag: het GPS satellietnavigatiesysteem en het Internet. Het GPS-systeem
werd in de jaren tachtig ontwikkeld door het Amerikaanse leger om geleide wapens
zo nauwkeurig te kunnen besturen, dat ze bij wijze van spreken door het wc-raampje
van de vijand naar binnen kunnen vliegen.
Halverwege de jaren negentig was het systeem
volledig operationeel. In eerste instantie werden de stuursignalen met opzet minder
nauwkeurig gemaakt, zodat alleen de Amerikanen en hun bondgenoten met speciale ontvangers
er optimaal van konden profiteren. Natuurlijk was het slechts een kwestie van tijd
voordat ook de ‘tegenpartij’ over dergelijke ontvangers beschikte. Ook werd het
economisch belang van GPS steeds groter. Behalve het militaire apparaat gingen ook
reddingswerkers, hulpverleners, vlieg- maatschappijen
en transportbedrijven GPS
gebruiken.
Aan het begin van de 21e eeuw wogen de strategische voordelen van de verminderde
nauwkeurigheid van GPS niet langer op tegen de economische nadelen en op 1 mei 2000
maakte de toenmalige Amerikaanse president Clinton een einde aan de ‘selectieve beschikbaarheid’ van het navigatiesysteem.
Sindsdien kan iedereen met behulp van een betrekkelijk eenvoudige GPS-ontvanger
waar ook ter wereld tot op enkele meters nauwkeurig zijn of haar positie bepalen.
De eerste geocachers
In een discussiegroep op Internet, een ontmoetingsplaats van geïnteresseerden
in
satellietnavigatie, werd druk gespeculeerd over de nieuwe mogelijkheden van GPS,
ook om het navigatiesysteem in spelvorm
toe te passen. Op 3 mei 2000 verstopte de
Amerikaan David Ulmer een zwarte plastic emmer met een logboek en ruilspullen in
een bos bij zijn woonplaats in Portland, Oregon. Vervolgens publiceerde hij de coördinaten
van zijn ‘stash’ in de nieuwsgroep voor satellietnavigatie op Internet: sci.geo.satellite-nav
'Well, I did it, created the first stash hunt stash and here
are the coordinates:
N 45 17.460
W122 24.800
Lots of goodies for the finders. Look for a black plastic bucket buried most of
the way in the ground. Take some stuff, leave some stuff! Record it all in the log
book. Have Fun!
Stash contians: Delorme Topo USA software, videos, books, food, money, and a slingshot!’
Binnen een dag werd de stash gevonden door Mike Teague, die het logboek tekende,
het geld meenam en de stash aanvulde met sigaretten, een pen en een cassettebandje.
Zo kreeg het aloude letterboxing een moderne variant, die door Dave Ulmer in eerste
instantie ‘The Great American GPS Stash Hunt’ en daarna ’Global Positioning Stash
Hunt (GPSH)’ werd gedoopt. Daarbij schreef Dave de profetische woorden:
'Make your own stash in a
unique location, put in some stuff and a log book. Post the location on the Internet.
Soon we will have thousands of stashes all over the world to go searching for. Have
Fun!!
Dave...’
Op 7 mei plaatste Mike Teague stashes nr. 2 en 3 op even unieke als indrukwekkende
locaties: de hellingen van de beruchte vulkaan Mount St. Helens. De dag erna publiceerde
Mike zijn GPS Stash Hunt Homepage met een overzicht van de beschikbare stashes en
algemene informatie over het nieuwe GPS-spel. De door David Ulmer voorgestelde naam stuitte echter op weerstand en op 30 mei stelde Matt Stum voor het spel ‘geocaching’
te noemen, verwijzend naar verborgen voorraadplaatsen (caches) verspreid over de
hele Aarde (geos) en de letterboxing-traditie.
Geocaching op het Web
Sinds de meidagen van 2000 zijn er vele websites opgezet waar geocaches worden aangemeld, gepubliceerd
en gelogd. Rond deze sites zijn bloeiende gemeenschappen van geocachers ontstaan,
die GPS-speurtochten uitzetten en in logjes en forums ervaringen uitwisselen.
Verreweg
de grootste database met geocaches wordt beheerd door geocaching.com. Deze toonaangevende Amerikaanse
website biedt talrijke faciliteiten om het geocachen in al zijn facetten te beleven.
In verschillende landen zijn, onder auspiciën van geocaching.com, nationale websites
opgezet, zoals geocaching.nl, die gebruik maken van de centrale database in Amerika.
Ook het team van
QualityCaching.com heeft jarenlang met veel plezier gezocht naar prachtige geocaches die zijn opgenomen in de database van geocaching.com.
Maar de stijgende populariteit van geocaching heeft een keerzijde. GPS-toepassingen
zijn gemeengoed
geworden en geocaching kent een grote toeloop van belangstellenden die niet zozeer
worden aangetrokken door het avontuurlijke karakter van deze buitensport als wel
door het vermeende wedstrijd-element. Veel nieuwkomers zien geocaching vooral
als een competitie,
waarbij het er om gaat in korte tijd zo veel mogelijk caches te 'scoren'. Voor deze groep staat een geocache niet voor een mooie wandeling of een uitdagende
zoektocht in de vrije natuur, maar slechts
voor een puntje dat goed is voor de statistieken.
Onder het motto ‘een cache is een cache is een puntje’ worden
massaal eenvoudige 'micro' caches verstopt op oninteressante maar gemakkelijk bereikbare plekken zoals tankstations en parkeerplaatsen
langs de snelweg. Caches zonder hart en ziel, zonder uitdaging
of verhaal, meestal niet meer dan een pillenpotje
of filmkokertje, die vaak in een opwelling worden
geplaatst en niets toevoegen behalve dat snel verdiende puntje ....
Uiteraard staat het iedereen vrij geocaching op eigen wijze te beleven, maar omwille
van de 'competitie' heeft zich
inmiddels een ware raapcultuur ontwikkeld. Opeens zijn spel-elementen die voor oorspronkelijke geocachers juist de essentie van hun sport
vormen, zoals het verhaal, de wandeling, interessante locaties, fantasievolle
opdrachten en een boeiend reisverslag, voor een grote groep medespelers overbodig en slechts obstakels die het snel en simpel
scoren van caches in de weg staan.
Veel authentieke geocachers herkennen zich niet langer in de 'hit & run' cultuur, waarin
inmiddels al meer 'snelle' caches, die weinig of niets om het lijf
hebben, worden aangemeld dan caches waar werk van is gemaakt. Een cultuur die spelers lauwert
die hun ‘dagrecord’ hebben verbeterd door vijftig of meer bermcaches
achter elkaar te rapen. En elk dagrecord levert weer vijftig of meer
identieke éénregelige logjes op die de moeite van het lezen niet waard
zijn. Dit tot grote teleurstelling van de vele geocachers die aan het lezen van logjes net zoveel plezier
beleven als aan het 'veldwerk'.
Uit onvrede hebben veel geocachers van het eerste uur hun
GPS aan de wilgen gehangen.
Anderen houden zich voortaan op de achtergrond en halen in stilte de krenten uit de pap. Ook het team van QualityCaching.com
denkt wel eens met weemoed terug aan de tijd dat
in de Benelux nog maar een handvol geocachers zocht naar een handvol geocaches.
Aanvankelijk was elke geocache een belevenis en als er om de zoveel weken een nieuwe op de kaart
verscheen kon je de beschrijving afdrukken en zonder deze te lezen in de wagen stappen
om naar het startpunt te rijden. Je was er immers zeker van dat de cache met zorg
was gemaakt en dat de eigenaar zijn uiterste best had gedaan om jou een onvergetelijke
ochtend of middag te bezorgen. Pas op de parkeerplaats las je de eerste aanwijzing op de cachepagina en
nadat je tot je opluchting had geconstateerd dat de bekende collega-cachers
uit het hele land nog niet waren gearriveerd, ging
je met
ferme tred op weg naar een goedgevulde kist en een maagdelijk logboek.
Soms wens je dat je de klok terug kon draaien. Opnieuw beginnen,
met een schone lei en kaart, en zorgen dat geocaching een spel blijft van en voor
geocachers. Maar dat is dagdromerij ... toch? Of ...
QualityCaching
Vergeleken met Amerika heeft Europa veel meer historie en veel minder ruimte. Ook
gelden er andere regels en (kwaliteits)normen, hoewel de verschillen vaak subtiel
zijn.
QualityCaching.com is een onafhankelijke Europese database voor geocachers die het spel op oorspronkelijke
wijze willen spelen, waarbij wandelen en natuurbeleving voorop staan en ervaringen worden gedeeld in lezenswaardige logjes op Internet. Een QualityCache staat voor een uitdaging
en een te leveren prestatie; voor een avontuurlijke speur- en ontdekkingstocht in een
lange Europese traditie, die begon in de moerassen van Dartmoor ...
Welkom bij QualityCaching.com!