N 51° 22.399 E 005° 32.610

Heerlijke cache, die het zuidelijke puntje van het Groote Heide ontsluit, dat door wandeltoppers als Anc(h)or’s Nordic Walking Cache en de Groot Huisven Cache is vergeten. Lang geleden dat ik hier ben geweest en het Heezerven is mooier dan ik mij kon herinneren. Bij het bankje op de heuvel kom ik binnenkort nog eens terug, maar dan met een koelbox en een goed boek.

Eigenlijk had ik alleen vervelende herinneringen aan het Heezerven. Altijd druk in het weekend en in de zomer bivakkeert de halve Rampstad op camping Heezerenbosch, waar zich dan taferelen afspelen waardoor je spontaan aan emigreren gaat denken. Vanmiddag was het er echter uitgestorven, ook omdat ik een gunstig tijdstip had gekozen. De klok is verzet, dus het kan weer: werken tot een uur of drie en dan het bos in om te wandelen terwijl Nederland aanschuift in de file. En als het kuiltje volloopt met jus, en er wordt gezocht naar de afstandsbediening, is het rustig in het bos en op de weg.

Kort na de start kwam ik op een bekende plek waar ik precies een jaar geleden tijdens het proeflopen van een andere cache (nee, ik noem géén namen!) lang heb gezocht naar een aanwijzing die zich uiteindelijk een kilometer noordelijker bleek te bevinden. Nu werd ik er bijna van mijn sokken gereden door een Calimero met zijn poten op de trappers en zijn blik op oneindig. Ze vinden zo’n irritante mafkees nog wel eens in een boom, opgeknoopt aan zijn eigen maillot. Hopelijk heb ik dan een goed alibi.

Het is mooi rond het Heezerven, al is er van het ven zelf niet veel meer over. Gelukkig niet al te veel waypoints onderweg en als je eenmaal bezig bent valt het gereken ook wel mee omdat vaak dezelfde sommen worden gebruikt. Als er dan ook nog aandacht is voor een stukje historie, in de vorm van het traject van het Bels lijntje, kan het voor mij al niet meer stuk.

Veel te snel arriveerde ik bij de degelijke kist op een goed gekozen locatie. En daarmee viel ook mijn plan om de spits te overbruggen in duigen. Tegen zessen zit nog lang niet iedereen aan tafel en tussen Heeze en Geldrop stond het blik dan ook nog braaf in de rij. Wel eens een half uur voortgeschoven achter een blauwe Opel Kadett? Je gunt het je ergste vijand niet! Stapvoets door Geldrop, maar dat had ik kunnen weten. Als de ‘r’ in de maand is wordt in Geldrop gewerkt aan de belangrijkste doorgaande weg. Net als in maanden met een ‘a’, ‘e’ of ‘u’ in de naam. Wat dat betreft kunnen ze het blauwe plaatsnaambord net zo goed vervangen door het gele bord ‘Verkeershinder’, dat veel beter aangeeft waar de gemeente voor staat.

Bedankt voor de onderhoudende tocht!