N 51° 31.522 E 005° 50.866

"De achtergrondverlichting van onze GPS-ontvangers gloeide spontaan op. Deemoedig stapten we opzij, om de Keurmeesters door te laten, die ons in processie voorgingen in de richting van de parkeerplaats. Onder het gezang van Elfduizend min één Maagden daalde een stralend witte eend klapwiekend neer in een zuil van licht ... om in volle vlucht te worden verschalkt door een arend, die opdook uit het niets. Terwijl tere veertjes neerdwarrelden, voltooiden de kersverse Leden van de Orde der Schijnheiligen fier hun glorieuze tocht".

Zo eindigt de eerste versie van mijn logje bij de tweede Bedevaartscache; een logje dat opent met de veronderstelling dat op een bedevaart tijdens Hemelvaartsdag wel de zegen van de Heilige Drievuldigheid moet rusten. Maar een verslag in lijn met de saga schiet te kort, want zoals bij het meeste proza overtreft de werkelijkheid de stoutste fantasie. Bovendien blijkt het verhaal achteraf, en anders dan bij Bedevaart 1, veel méér dan de 'heerlijke bak onzin', waarvoor ik het aanvankelijk had versleten. Een feitenrelaas doet dan ook meer recht aan dit grandioze geocaching-avontuur.

Proeflopen in gezelschap van twee Ereleden en Team Anc(h)or was een voorrecht. Ik heb de tocht ervaren als een speelfilm met bijbehorende 'Making Of' documentaire. Amper bekomen van het vernuft van een aanwijzing, werd er een mobieltje voorgehouden met een filmpje dat laat zien hoe de makers, met toestemming van de natuurbeherende instanties en voorzien van een bouwvergunning en ontheffing, met zwaar materieel het bos intrekken om constructies op te richten, waarbij zelfs het nodige beton is gestort. Jazeker, de Ereleden zijn trots op hun werk, en met recht.

In een tijd waarin onnozel strooigoed tot norm is verheven, en nieuwkomers de indruk krijgen dat geocaching draait om het scoren van puntjes en muntjes, is Bedevaart 2 een openbaring. Alle kenmerken van een kwaliteitscache zijn aanwezig: een lange wandeling in de vrije natuur, verrassende en perfect uitgevoerde tussenpunten, enkele leermomenten en dat alles overgoten met een saus van fantasie en humor. De tocht voert door mijn favoriete wandelgebied en ik was blij met deze grotendeels bekende omgeving, want het viel niet mee mijn aandacht te verdelen tussen de groene pracht en de aanwijzingen die er subtiel en soms in het geheel niet subtiel in opgaan.

Bedevaart 2 verdient elke ster op eigen kracht: alle opgaven en obstakels hebben te maken met speuren, ontdekken, oriënteren en navigeren. Aan inzet en vindingrijkheid geen gebrek, dus er komen geen Japanse puzzels of vergezochte rekengeintjes aan te pas om de cache aan sterren te helpen. De helft van de tijd weet je weliswaar niet wat of waar je moet zoeken, maar steevast komt het moment waarop je ontdekt dat je weer eens op het verkeerde been bent gezet; de opluchting dat je het eindelijk doorhebt en soms het besef dat je de vorige etappe nog eens mag lopen omdat je onderweg op heel andere dingen hebt gelet.

Hoewel deze qualitycache niet is aangemeld bij QualityCaching.com, wil ik Bedevaart 2 classificeren volgens de methodiek van QC. Het betreft zonder twijfel een type 5 cache. De GeoGlossary zegt hierover:

"Cachetype 5: de ultieme cache, die alle kenmerken van de typen 1 tot en met 4 heeft in de juiste mix, maar tevens dat ondefinieerbare extra biedt (cache-appeal?), waardoor het geheel meer is dan de som der delen. Dat wat een cache tot een type 5 cache maakt kan vaak moeilijk worden omschreven, maar wordt meestal direct herkend. Type 5 staat voor geocaching als een artistieke expressie, als kunstvorm."

De beoordeling in rapportcijfers:

1. de cachebeschrijving (het idee, de tekst en de vormgeving): 9

2. de afgelegde route (omgeving en aanwijzingen onderweg): 9

3. de cachecontainer (uitvoering, inhoud en wijze van verstoppen): 9